Hani şu hayatınızın sık görüştüğünüz kişiler listesinde olmamasına rağmen arayıp da, “aramıyorsun!” diyenler var ya,

İşte ben onların hayatıma yanlışlıkla girdiklerinden şüpheleniyorum.

Beni arayıp da “aramıyorsun!” diyen birini bir daha arama olasılığım %0 olduğundan,

Yani böyle bir olasılık olmadığından,

Ve olasılığın olmadığı yerde tek bir sonuç olduğundan,

Beni “aramıyorsun” demek için arayan birini bir daha aramayacağım kesin bir sonuçtur!

Hayır, yani, muhtemelen “aramıyorsun” diye arayan biri zaten sık görüştüğüm biri değildir.

E, sevgilim olmadığı da kesin!

-olsaydı her dakika arardım.

Muhtemelen arayası gelmiştir.

Diyecek daha iyi bir şeyi olmadığından, “aramıyorsun” demiştir.

Ayrıca birini aramıyorsam aramak istemediğim içindir.

Onunla konuşacak bir şeyim yoktur falan.

Ama işte bazı insanlar sadece, arayıp, “aramıyorsun” demek için girerler hayatımıza.

Bir süre sonra da çıkarlar muhtemelen.

Ama

O kadar sinir oluyorum,

O kadar sinir oluyorum ki;

Aradığına pişman etmek istiyorum önce.

“Peki, sen beni en son ne zaman aradığını hatırlıyor musun” diye bir soru soruyorum ilk olarak.

Hiçbir şekilde sitem içermiyor, sadece soru.

Ve ses tonumun da ciddi bir soru sorduğumu anlamasını sağlayacak kadar anlaşılır olmasına dikkat ediyorum.

Emin olun “aramıyorsun” diye arayanlar böyle bir soruya hazırlıklı kişiler olmuyorlar.

Ayrıca cevabı ne olursa olsun, hiçbir cevap böyle talihsiz bir soru sorduğu gerçeğini değiştiremez artık gözümde.

Şimdi kurbanı (biz ona kısaca “arayan” diyeceğiz bundan sonra) psikolojik olarak çökertmeye hazırım!

Samimi olup, “haklısın ben de aramadım” gibi bir şeyler derse ne ala

Ama hala “insan bir arar” boyutunda titreşiyorsa -ki “aramıyorsun” demek için arayan birinin üstteki cümle ya da türevlerinden birini kurmasının da çok zayıf bir olasılık olduğunu düşünürsek- hiç vakit kaybetmeden diğer cümleleri kuruyoruz birbiri ardına ve hızla;

“Hayır, yani gerçekten anlayamıyorum da.”

“Yani hiç kimseye telefon edip, “aramıyorsun” demedim bugüne kadar.”

“Daha doğrusu hiç kimseyi, “aramadığını” söylemek için aramadım.”

“Birini arayıp da, “aramıyorsun” diye çemkiresim olmadı hiç.”

“Açıkçası birini “aramıyorsun” demek için arayacak vaktim de olmadı.”

“Ayrıca biri beni aramıyorsa neden arayıp da “aramıyorsun” diyeyim ki?

“Hayır hayır inan sadece anlamaya çalışıyorum!”

“Kaldı ki; biz zaten birbirimizi her gün arayan insanlar da değiliz!”

“Neyse, sen beni ne “demek” için aramıştın?”

“Yani beni “aramıyorsun” demek için mi aramıştın?”

“Anlıyorum…”

“Başka söyleyeceğin bir şey yoksa…”

 

Gazetesiz.com/20 aralık 2011

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.